Sałatka arabska.

Targ w Jerozolimie, my po przejściu kilku kilometrów murami miasta, gorąco, świeży sok z granatów, papuga mówiąca Shalom. Chyba bardziej zmęczeni niż głodni, ale mimo to, ktoś mówi najlepszy hummus w Jerozolimie i już siedzimy przy stolikach i pijemy dużo wody. Zamawiamy wszystko - gorące, chrupiące i zielone w środku falafele, kremowy hummus z orzeszkami piniowymi, hummus z bobu, cudowny tabbouleh z granatem. Ale najbardziej w pamięci utkwiła mi niepozorna sałatka nazywana tam 'Arab salad', która była tak cudownie świeża, że po powrocie do Polski zaczęłam obsesyjnie myśleć o prawdziwych pomidorach. Doczekałam się takich przyzwoitych i od razu pobiegłam robić sałatkę, którą będę jadła teraz codziennie. Choć Yotam nie podaje na nią przepisu, mi udało się odtworzyć go z pamięci.
Najprawdziwsze (i najbardziej banalne) co można powiedzieć o tej sałatce to to, że geniusz tkwi w prostocie.