Ostatnim miejscem na mapie urlopowego wojażu była Calella - niezbyt duży ale napakowany hotelami kurort, oddalony od Barcelony o 50 km na północ. Trasę tą z przyjemnością można przebyć pociągiem, który sunie cicho przez okoliczne, urokliwe, wioski tuż przy błękitnej linii morza. Potem wysiadamy na malutkim dworcu kolejowym i spacerem, wąskimi, handlowymi uliczkami, przez placyki i kościółki kierujemy się do przeznaczonego hotelu.





W moim przypadku padło na hotel President i chyba śmiało mogę go polecić dalej, jeśli ktoś szuka bezpiecznego, niedrogiego pokoju w dobrej lokalizacji, blisko morza, z widokiem i basenem. Jako wegetarianka przyczepić mogłam się tylko do jedzenia, bo wśród pełnych pater mięsnych i rybnych potraw nie znalazłam prawie żadnej wege opcji na ciepło w porze kolacji i do takiej niesprawiedliwości przyznał się restauracyjny personel otwarcie i od razu, ale hotelowe jedzenie i tak nie jest tym na czym chciałabym bazować w Hiszpanii. Zadowalałam się więc tym czym mogłam a resztę apetytu zaspokajałam na zewnątrz.
np. ulubioną sangrią, patatas bravas i kanapką z pieczarkami i kotletami z tofu a w dni następne oczywiście paellą :)
Drugiego dnia postanowiliśmy zwiedzić Barcelonę...
wstępując przypadkiem na pyszny bazar z kolorowymi dobrociami
do portu, na tortillę i plażę
Ten wypad to moje pierwsze doznanie morza śródziemnomorskiego i rzeczywiście środowisko costa bravy jest ciepłe i urocze, ale bałtycki piasek miękkością wygrywa :)
Znad morza przenieśliśmy się, trochę metrem, bardziej wgłąb miasta szukając choćby jednego barcelońskiego must visitu, no i wpadliśmy luknąć na słynną katedrę.
i inne przejawy twórczości Gaudiego.
Po zjedzeniu kolacji nastała senność, deszcz, chłód i północ a my nawet nie wiedzieliśmy jak wrócić do Calelli. Na szczęście tuptając strudzeni zahaczyliśmy o jakiś przystanek, przy którym według rozpiski za parę chwil miał się pojawić wymarzony autobus, który miał nas podwieźć prawie pod sam hotel. No i po kilkunastu minutach spóźnienia, awarii w połowie drogi i przesiadce do zamiennego, na drugą w nocy podwiózł.
Piątek spędziliśmy nad morzem, wdrapując się na zbocze z latarnią i ruinami, kąpiąc na plaży nudystów i drugiej, głównej i relaksując do zachodu słońca.
Ale żeby nie było tak pięknie to całość oczywiście trzeba było czymś zrównoważyć. No to padło na beznadziejną utratę telefonu. This is dark side of Calella.
A w Londynie taka domowa paella :)