Paprykarz szczeciński

Jestem wielką fanką paprykarzu szczecińskiego (dziwne, wiem :)). Jednak mam wrażenie, że z roku na rok jego smak staje się coraz to gorszy. Obecna pasta w niczym nie przypomina tej, sprzed kilku lat. Postanowiłam zatem robić swój własny paprykarz. Jest zdecydowanie lepszy w smaku, bardziej doprawiony, a przede wszystkim „wiem, co jem”.

Ilość porcji: Kilkanaście

Czas przygotowania: 30 minut + czas potrzebny na ugotowanie ryżu

Składniki:

Dużą patelnie z oliwą stawiamy na gaz, aby się rozgrzała. W między czasie siekamy drobno cebulkę i wrzucamy na patelnie. Dokładamy liście laurowe oraz ostrą paprykę. Kiedy cebula się smaży obieramy marchewkę i trzemy na dużych oczkach. Do zarumienionej cebuli dodajemy dwa ząbki czosnku, chwilkę obsmażamy i wrzucamy marchewkę. Pieczarki myjemy i trzemy na tarce, również na dużych oczkach. Po 5 minutach dorzucamy do marchewki i mieszamy. Chwilę czekamy i dodajemy pomidory z puszki i koncentrat pomidorowy. Doprawiamy łyżeczką sosu sojowego, cukrem oraz solą i pieprzem. Podlewamy odrobiną ciepłej wody, mieszamy i dusimy pod przykryciem około 10-15 minut. W między czasie obieramy dokładnie rybę z ości. Na patelnie dorzucamy rybę oraz ryż, mieszamy całość, smażymy jeszcze z 2 minuty. Zdejmujemy z gazu, wyjmujemy liście laurowe i w razie potrzeby doprawiamy. Kiedy ostygnie możemy przełożyć do słoika i wstawić do lodówki. Przez najbliższe dni będziemy mogli zajadać z chlebem pyszny, domowy paprykarz. Smacznego.